Shere_bahare


شعری از دانشجوی زندانی بهاره هدایت از زندان اوین

……………………………………………………………..

 

گفتم :

این باغ ار گلِ سرخ بهاران بایدش ؟

گفت :

صبری تا كرانِ روزگاران بایدش

تازیانه ی رعد و نیزه ی آذرخشان نیز هست,

گر نسیم و بوسه های نرمِ باران بایدش

گفتمش :

خالی ست شهر از عاشقان , وینجا نماند,

مردِ راهی تا هوایِ كویِ یاران بایدش

گفت :

چون روحِ بهاران آید از اقصای شهر

مردها جوشد ز خاك

آنسان كه از باران گیاه

و آنچه می باید كنون

صبرِ مردان و دلِ امیدواران بایدش""

 

"شانزدهم آذر گرامی باد"

زندان اوین-آذرماه نود

بهاره هدایت

Advertisements